Avondsteptocht in de Kempen

De Kempen, met de Grote en de Kleine Nete, als het ware het Mesopotamië van Vlaanderen ;-). En toch, nog bijna ‘onbekickt’ gebied. Daar is verandering in gekomen door de provinciale oefensteptocht van de Kempische Kickers.

Zondag, 14 december om 16.00 uur verzamelden zeven stepliefhebbers in Grobbendonk, waaronder een sterke delegatie uit Nederland om de groeiende Belgische stepbond een hart onder de riem te steken… Het was fris, maar niet steenkoud, het was een mooie open hemel, en we hadden er allemaal zin in zo blijkt uit de mooi versierde steps, de ene al wat meer op een kerstboom gelijkend dan de andere.

kempentocht4

Het vertrek bracht ons al snel door rustig agrarisch gebied, waar een eerste kleine stop werd gemaakt aan de ruïnes van de priorij “Onze-Lieve-Vrouw Ten Troon” (in Grobbendonk). Dit maar om in herinnering te brengen hoe de Kempische boeren in de Middeleeuwen de grotendeels moerassige, onbruikbare gronden in cultuur brachten onder aansturing van die priorijen en abdijen. Van een aangename agrarische omgeving rond Vorselaar ‘rolden’ we al snel in een typerend bosrijk gebied. Daar was het tijd om ieders volle verlichting aan te steken. Flikkerend en kleurrijk volgden we onze neus richting de grote productiefabriek van LU / De Beuckelaer (Herentals) waar een zeemzoete chocoladegeur sommigen al deed verlangen naar een heerlijke chocolademelk later op de avond.

 kempentocht2

We draaiden het jaagpad op naast het Albertkanaal en werden verwend met een mooie zonsondergang.  In een zachte verglijden tussen zomerdaags lichtblauw naar avondlijk donkerblauw over vleugjes fuchsia en bleek avondrood dat nog eens hemels weerspiegeld werd op het rustige water, slechts geflankeerd door bermen met een verloren grasknabbelend konijntje, kregen we allemaal een gevoel dat zich laat samenvatten als: “ooooh”. Maar veel tijd voor romantisch slenteren was er niet bij, want het lange rechte ononderbroken gladde jaagpad nodigde uit tot een verhoogde trainingsinspanning die de groep uiteenrekte. Zonder erg, want iedereen genoot van zijn eigen vrije opbouwende tempo en de steeds dieperzinkende avond.

 kempentocht

We zouden niet in Vlaanderen zijn, moesten de groepsleden niet terug bij elkaar aansluiten aan de eerste taverne die we langs het jaagpad aantroffen. Maar steppers hebben karakter, en dus kickten we verder tot… de tweede taverne die we aantroffen. Daar won de verleiding het van elke trainingsdiscipline, en gezellig zochten we de warmte op. Ieder dronk naar zijn voorkeur, van een heerlijke, lang verwachte warme chocolademelk met een grote toren slagroom, tot een al even indrukwekkende schuimkraag boven een lekkere Leffe. Al snel kwamen de verhalen van wonderlijke WK-deelnames en voorname voorvorken uit het stepcircuit boven. Gezelligheid troef! Toen we terug buiten kwamen om de laatste kilometers richting parking af te leggen, voelden we dat het merkelijk kouder geworden was – het leek zelfs licht te vriezen – maar niet in onze harten: die waren warm van de gekozen drank, van de straffe verhalen en het gezellige gezelschap. Dit was een avond die het allemaal had: een groen en rustig parcours, ideaal weer en timing, gezelligheid en een sympathiek kick-tempo. Ieder ging naar huis met het gevoel dat dit wel elke week mocht…